abonneer nu
Voorzet

Kwaliteit heeft geen leeftijd

Door Flip Vellinga op dinsdag 17 juli 2018 11:17
  • ignore touch

    Gio Lippens, links, is altijd een graag geziene gast in Meppel. © Daan Prest

mail pinterest

De programmamakers op NPO Radio 1 beleefden een ‘superzondag’.

Met verslagen van de finale van het WK voetbal, de Tour de France en niet te vergeten de finale van Wimbledon. Vorige week was NOS-verslaggever Mark Brasser hoorbaar geëmotioneerd toen Kiki Bertens de Tsjechische Karoline Pliskova uitschakelde en zich daarmee voor de kwartfinales van Wimbledon plaatste.

In het NPO Radio 1-programma APP RADIO stond naar aanleiding van deze gebeurtenis de stelling 'Het is goed dat sportverslaggevers hun emoties tonen' centraal. Het leidde tot veel instemmende reacties via de Radio 1 App en via de telefoon.

Oren en ogen

NOS-verslaggever Gio Lippens - dagelijks te horen in Radio Tour de France - is het volledig eens met de stelling: ‘Een verslaggever is de oren en ogen van de luisteraar. Hij moet tonen dat hij een mens is en ik kan me heel goed voorstellen dat als er iets heel bijzonders gebeurt, dat je daar emotioneel van wordt en je dan tegen de tranen moet vechten. Je moet natuurlijk wel altijd de controle houden, maar in het geval van Mark Brasser ging hij gewoon door met vertellen. Je hoorde wel dat de emotie heel diep zat. Ik vind dat prachtig.’

Sportgala

Wij leerden Gio Lippens de afgelopen jaren kennen als jurylid en presentator van het Sportgala van de Meppeler Courant. Hij woonde toen nog in Vledder. Een fijne vent met verstand van zaken, die gepassioneerd kon vertellen over zijn belevenissen in de Tour de France. Hij volgde de koers gedurende vele jaren achter op de motor en zat zo letterlijk boven op het nieuws.

De helm is inmiddels afgezet, maar ook vanaf de commentaarpositie bij de finish slaagt Gio Lippens erin de luisteraars te boeien. Hij koppelt enthousiasme aan een grote feitenkennis. Met zijn prettige stemgeluid is hij een echte huisvriend van veel sportliefhebbers geworden, die overdag niet in staat zijn om de live-uitzendingen op televisie te volgen en daardoor zijn aangewezen op ‘Radio Tour de France’.

Mijlpaal

Lippens vierde op 10 juli zijn zestigste verjaardag. Collega’s hadden het ‘commentaarhok’ versierd en de verslaggever gebruikte zijn Twitteraccount om het nieuws wereldkundig te maken.

‘Met dank aan de fijne collega’s in de Tour. Had deze mijlpaal graag stilgehouden, maar goed: bij zestig mag het wel een keer’, luidde het bijschrift bij de ballonnenfoto. De tweet leverde 121, louter positieve, reacties op. ‘Proficiat Gio. Kwaliteit heeft geen leeftijd’, stuurde ik mijn welgemeende felicitaties via social media naar Frankrijk.

Stiekem ben ik best een beetje jaloers op hem. Wat moet het heerlijk zijn om een van de grootste sportwedstrijden in Europa op de voet te mogen volgen. De hectiek, de mediagekte, de heroïsche strijd op de cols in de Alpen en de Pyreneeën, waar helden worden geboren en reputaties sneuvelen. Er zijn weinig verslaggevers die het zó goed kunnen verwoorden als Gio Lippens.

Genot

Misschien moeten we hem maar weer eens naar Meppel halen. De sportboot vaart al een aantal jaren niet meer, maar een sportcafé is een interessante optie en vergt minder voorbereiding. Voor elke wielerliefhebber is het een genot om naar deze man te luisteren. Hij is onder alle omstandigheden zichzelf en schroomt niet om zijn mening te geven over veel zaken die betrekking hebben op de wielersport.

Gio Lippens is een man van de wereld, maar blijft ook de man die jarenlang columnist was van deze krant en – weliswaar op afstand – altijd betrokken is gebleven bij de sportieve ontwikkelingen in deze regio. Wars van kapsones, oprecht geïnteresseerd in de verhalen achter de sporter. Jong van geest en daarom de juiste man om drie wekenlang topsport te bedrijven in Frankrijk.

Gelukkig is Parijs nog ver.