abonneer nu
Voorzet

Keeperstalent

Door Flip Vellinga op Wednesday 15 August 2018 11:24
  • ignore touch

    Kjell Scherpen in actie tegen ADO Den Haag. © Bennie Wolbers

mail pinterest

Als kind van de jaren zestig ben ik groot geworden met de successen van het Nederlandse (club)voetbal.

De Europa Cup-winst van Feyenoord in 1970, de suprematie van Ajax in de jaren die volgden, de gewonnen wereldbekers tegen Estudiantes en Independiente. Het brilletje van Joop van Daele, de doorbraak van John Rep. Mooie herinneringen die voor altijd op het netvlies staan gegrift. Nederland was een toonaangevende voetbalnatie. Het waren andere tijden. Het totaalvoetbal van het Nederlands elftal op het WK van 1974, de bal op de paal van Rob Rensenbrink in de laatste minuut van de (uiteindelijk na verlenging verloren) finale in 1978 tegen Argentinië.

Stilist

Nederland had álles in die jaren en beschikte ook altijd over uitstekende doelverdedigers. Jan van Beveren, die zijn profcarrière begon in Emmen, had natuurlijk op beide WK’s moeten keepen, maar lag niet zo goed in het Ajax-kamp, waardoor Rinus Michels in 1974 op advies van Johan Cruijff de meevoetballende Jan Jongbloed opstelde, die goed paste in de speelwijze van Oranje.

Eigenlijk had de toenmalige bondscoach een luxeprobleem, want bijna elke club in de eredivisie beschikte over een prima keeper. Piet Schrijvers, Pim Doesburg, Ton Thie en Nico de Bree waren bovengemiddeld getalenteerd, maar de beste van allemaal was toch echt Jan van Beveren. Een stilist, die zo stijlvol een bal uit de kruising kon pakken dat voetbal ter plekke in kunst veranderde.

Veranderd

Het keepersvak is in de loop der jaren natuurlijk enorm veranderd. Het meevoetballen werd steeds belangrijker. Dat was de belangrijkste reden dat Johan Cruijff als trainer van Ajax voor Stanley Menzo als eerste doelman koos. De opleidingen werden aangepast, er kwamen steeds meer gespecialiseerde keepertrainers en ook de keeperscholen rezen als paddenstoelen uit de grond. Vreemd genoeg werd het niveau van de Nederlandse keepers in de eredivisie er niet beter op. Veel clubs haalden de afgelopen jaren middelmatige buitenlandse keepers in huis, die vooral opvielen door rare fratsen en ongekende blunders.

Aangenaam verrast

Ook afgelopen weekend, tijdens de eerste speelronde in de eredivisie, ging er weer van alles mis, waarbij de Australische NAC-doelman Mark Birighitti de kroon spande door opzichtig in de fout te gaan bij de derde treffer van AZ. Bij PEC Zwolle zag routinier Diederik Boer er niet echt fijn uit bij twee tegengoals en eerlijk gezegd heb ik mijn twijfels over de veel geroemde Feyenoord-jongeling Justin Bijlow.

Natuurlijk is het te vroeg om na één wedstrijd conclusies te trekken, maar zondag was ik aangenaam verrast door het optreden van de 18-jarige Kjell Scherpen in het doel van FC Emmen.

Rustig

Bij zijn debuut in de eredivisie leek hij nauwelijks last te hebben van plankenkoorts. De boomlange keeper, die tweebenig is, werd terecht gekozen tot ‘man of the match’. Hij was rustig, liet zien over goede reflexen te beschikken en heerste in het strafschopgebied op het moment dat ADO Den Haag met opportunistisch voetbal de gelijkmaker probeerde te forceren. Alleen in het begin van de wedstrijd aarzelde hij een paar keer met uitkomen, maar verder maakte hij een uiterst betrouwbare indruk.

Volgens Gertjan Verbeek schuilt in hem zelfs een potentieel international. Ik vind het nog te voorbarig om me daarbij aan te sluiten, maar dat Kjell Scherpen een groot keeperstalent is staat buiten kijf.

De ‘totempaal’ van achttien zal vanaf nu met de druk moeten omgaan, want na zijn sterke spel in de seizoensouverture zijn alle ogen op hem gericht.

Benieuwd of hij de komende weken net zo koel blijft als afgelopen weekend in de residentie.