abonneer nu
Voorzet

Voor altijd in het hart

Door Flip Vellinga op dinsdag 21 augustus 2018 10:17
  • ignore touch

    Doorkomst in Sneek. © Simon Bleeker

mail pinterest

Ik blijf over het algemeen vrij nuchter onder geleverde sportprestaties, maar maandagavond – tijdens de huldiging van Maarten van der Weijden in Leeuwarden – heb ik toch even een brok in mijn keel.

Onwillekeurig gaan de gedachten terug naar de dierbaren, die ik heb verloren aan kanker. Familie, vrienden, collega’s. Allemaal op veel te jonge leeftijd. Allemaal gestreden en verloren. De hoop, de pijn, het verdriet, het komt allemaal samen op deze avond.

Wilskracht

Van der Weijden heeft het gevecht tegen de ziekte uiteindelijk gewonnen, dankzij zijn enorme wilskracht, maar ook door een portie geluk. Daar is hij altijd heel open in geweest. Mensen die kanker niet kunnen overwinnen, zijn geen losers. Absoluut niet. Het is een speling van het lot, waarbij een positieve instelling een belangrijke voorwaarde is om de strijd aan te gaan, maar zeker geen garantie is voor genezing.

De duizenden mensen die hem de afgelopen dagen hebben gesteund tijdens zijn tocht door Friesland hebben dat perfect aangevoeld. Van der Weijden laat de mensen zien hoe verschrikkelijk de ziekte is, maar geeft de mensen ook aanknopingspunten.

Voorwoord

Iemand die de zwemmer in Friesland op de voet heeft gevolgd, is Johan Massier uit Veeningen. Van der Weijden heeft het voorwoord geschreven in het boek ‘Levenskunstenaar’ dat volgende maand verschijnt en gaat over Peter, de zoon van de familie Massier, die is overleden aan vrijwel dezelfde variant van leukemie die Van der Weijden heeft gehad.

Peter heeft in hetzelfde ziekenhuisbed gelegen waar de zwemmer later in kwam te liggen. Alleen Peter heeft pech gehad en hij geluk, zo schrijft Maarten in het boek. De tocht van Van der Weijden heeft Massier diep geraakt. ‘Als je dit doet ben je echt groot, een reus’, zegt hij tegen een verslaggever van de NOS.

Onderzoek

Ik sluit me graag bij die woorden aan. Van der Weijden heeft zijn baan opgezegd en zet zich met hart en ziel in voor het goede doel, omdat hij vindt dat er meer onderzoek naar kanker nodig is. Dat is ook zo. Daarom is het fantastisch dat hij met zijn monstertocht 2,5 miljoen euro binnenhaalt.

Ik moet een paar keer slikken wanneer het bedrag op het scherm naast het podium verschijnt en verbaas me over een aantal zure reacties van mensen op Twitter, die de zwemmer een egotripper noemen en het onthaal in Leeuwarden afdoen als massahysterie. Het zegt iets over de hedendaagse maatschappij. Iedereen die vindt iets, maar niemand die zoekt.

Respect

Van der Weijden doet dat gelukkig wel. Hij zoekt altijd de grens op en zorgt daarmee voor een van de meest emotionele sportgebeurtenissen van deze eeuw. Daarvoor past slechts één woord: respect. We maken een diepe buiging voor een groot sportman en mooi mens.

Nederland heeft Maarten van der Weijden voor altijd in het hart gesloten.