abonneer nu
Het moderne leven

Dus… ik

Door Misja Boonzaayer op vrijdag 10 augustus 2018 21:10
  • ignore touch

    © Pixabay

mail pinterest

Ik heb vroeger op school geleerd dat je een zin nooit met ‘ik’ mag beginnen, en dat er nooit ‘en’ mag volgen na een komma. Van mijn moeder leerde ik dat het belangrijk is om jezelf te zijn.

En van mijn vader leerde ik dat het belangrijk is om zelfstandig te zijn. We leefden in een tijd waarin mijn oma hoofdschuddend zuchtte dat onze generatie onrustig was, en altijd op de vlucht. Waarmee ze denk ik zoiets bedoelde als dat we blij moesten zijn als we een leuke baan hadden dus waarom zouden we met een rugzak om de wereld over gaan als je ook gewoon bij een baas aan je pensioen kunt werken. Van mijn opa leerde ik hoe je kon figuurzagen, maar hoe ik dat in een levensles moet zetten is me nog niet helemaal duidelijk.

En dan nu aan mij en meneer Boonzaayer de schone taak om daar een wijze les voor onze kinderen uit te halen (volgens mij mocht je trouwens ook nooit een zin met ‘en’ beginnen…). Een beetje anno nu ook nog, als het even kan. Dus maken we een bonte mix van jezelf zijn, maar óók eerlijk zijn – ook als dat betekent dat je een onaardige boodschap moet brengen. Van verstandig omgaan met geld en het laten rollen als je daarmee de wereld over kunt. Want reizen maakt je rijker dan geld.

Da’s niks geen sinecure. Daar hebben meneer Boonzaayer en ik trouwens niet als enigen last van. Zo las ik een interview met Tygo Gernandt en die heeft het ook niks niet makkelijk. Er is geen contact meer, aldus meneer Gernandt. Alles draait om uiterlijk vertoon. Om selfies. Dat was vroeger wel anders dus he. Toen dánsten we met elkaar. Toen dansten we met elkáár. En naast al die opmerkingen over uiterlijk vertoon, prijkt een foto van meneer Gernarndt. Groot. Naakt. En op de pagina erna weer. Oh ja, en het hele verhaal begint met een levensgrote ‘ik’.

Samen met mijn pre-puber kijken we naar de paginagrote, naakte Tygo en vragen ons hardop af waar het is misgegaan. Misschien wel bij zijn jeugd, proberen we. Te vrij opgevoed misschien. Waardoor hij zichzelf niet meer was. Of teveel gereisd, waardoor hij de weg een beetje kwijt raakte. Of op school, waar hij niet oplette toen de basisregels werden uitgelegd. Nooit een interview met ‘ik’ beginnen. In elk geval zijn zijn foto’s geen selfies. Dat dan weer niet.