abonneer nu
Het moderne leven

Dus… de minste weerstand

Door Misja Boonzaayer op vrijdag 18 januari 2019 16:30
  • ignore touch

    Bureau © Pixabay

mail pinterest

Mijn moeder zei me wel eens dat ik altijd voor de weg met de minste weerstand kies. En ik zeg dat ze dat zei, maar het was eerder een soort verwijt. Dat kwam misschien ook, omdat ze het meestal zei bij dingen die niet zo soepel waren verlopen.

Het was nooit een triomfantelijke “jeetje zeg, jij kiest toch maar mooi altijd de weg van de minste weerstand” als ik heel handig iets goeds had gedaan (en ironisch genoeg kan ik even geen voorbeeld bedenken). Nee, het was altijd een als ik op het laatste moment nog twee uurtjes geleerd had voor mijn wiskunde en vervolgens met een 5 thuis kwam – precies genoeg om voldoende te blijven staan. Dat had ik dan wel weer goed uitgerekend.

Het heeft me jaren bezig gehouden. Vooral, omdat de weg van de minste weerstand als een heel goed plan klinkt. Want soms moet je de dingen gewoon eenvoudig houden. Zo heb ik bijvoorbeeld geen bureau maar een tafel als werkblad, want dat vond ik er zo leuk uitzien. Maar omdat ik van nature niet heel erg georganiseerd en opgeruimd ben, is mijn tafel annex bureau dat ook niet. Dus moet er eigenlijk een bureau komen. Maar ja… de bureaus die ik mooi vind zijn te duur en die ik kan betalen lelijk.

Dus koos ik de weg van de minste weerstand en kocht ik bij een geel blauw warenhuis een ladenblok. De keuze was reuze maar ik wilde de makkelijkste weg. Het moest vooral een eenvoudige, praktische oplossing zijn om de chaos van mijn bureautafel af te vegen. Dus koos ik het meest bescheiden ladekastje.

Het enige was, dat ik hem zelf nog even in elkaar moest zetten. En dat, lieve lezers, was niet zo makkelijk. Het bleek een nieuw systeem, en daar ben ik gek op want ik houd van verandering maar ook van systemen.

Iets met ijzeren lipjes die je om moest buigen. Zodat ik in een soort s-bocht op de grond lag, mezelf bijschijnend met mijn telefoon, op zoek naar het lipje om te buigen. En gebogen heb ik het. Tot bloedens toe. Bijna alle schroefjes die erin moeten heb ik aangedraaid – op één na want die heeft de hond opgegeten. De achterzijde heb ik er slechts vier keer opnieuw ingezet, tot ik me bedacht dat volgens de wet van de minste weerstand scheef ook een optie is.

Geen chaos op mijn bureau meer dus. Bereikt via de weg van de meeste weerstand.