abonneer nu
Recensies

Debby Petter boeit en onthutst

Geplaatst op Friday 30 November 2018 11:40
  • Debby Petter. © Bob Bronshoff

pinterestmail

Steenwijk - In haar vierde theatermonoloog 'In mijn hoofd' speelt Debby Petter (1956) een vrouw die een relatie heeft met een man die er op los liegt. De tekst heeft Petter zelf geschreven.

Locatie: De Meenthe, Steenwijk
Aantal bezoekers: 100
Waardering: ***

Bij de vorige drie theatermonologen werd ze nog geholpen door schrijver Thomas Verbogt. De regie van de 75 minuten durende voorstelling is in handen van Koen Wouterse.

De eerste zin die Petter uitspreekt is: 'Ik weet wat goede seks is.' Daarmee heeft ze meteen de aandacht van het publiek te pakken. Ze begint haar monoloog in het studentenhuis van de vrouw in wiens huid ze kruipt. Ze is dan een twintigjarige studente, die tegen haar studiegenote Heleen opschept over de relatie die ze met een veertigjarige getrouwde man heeft. Daarna vertelt ze over haar aan alcohol verslaafde moeder, het overleden vriendinnetje Jorien en haar vriend Mark. Door de jaren heen ontmoet de vrouw Heleen telkens weer en praten ze bij over wat hen bezighoudt. De vrouw probeert Heleen daarbij te imponeren met haar bezit en relaties. De rode draad van de voorstelling is de verslavende werking van leugens. De ik-figuur illustreert dat de eerste driekwart van de voorstelling vooral aan de hand van de ervaringen die ze heeft met haar vriend Mark. De vrouw ontdekt dat door een toevallig ontmoeting met zijn enige werkelijk bestaande broer. De ontmaskering van Mark roept veel emoties bij de vrouw op. Waarom ze dan toch lang bij hem blijft, wordt aan het eind pas goed duidelijk. De theatermonoloog van Petter krijgt dan een bijzonder verrassende wending. Die is goed doordacht en geeft de voorstelling een extra dimensie.

Petter vertelt boeiend. Moeiteloos weet ze de aandacht van het publiek tot het eind vast te houden. Haar personage neemt in het begin van de voorstelling een hautaine houding aan. Als zij aan het eind van de voorstelling van haar voetstuk dondert, komt ze meer authentiek over. Wat overblijft is een eenzaam personage, die zich in een ontluisterende situatie heeft gemanoeuvreerd. Hiermee weet Petter het publiek echt te raken. Ze onthutst en laat overtuigend zien dat niets is wat het lijkt. Toch blijven er nog wel vragen over. Tijdens de voorstelling wordt bijvoorbeeld niet duidelijk waarom de hoofdpersoon bij Heleen in een goed daglicht wil komen te staan. Wat levert haar diens erkenning en jaloezie eigenlijk op? De opzet van de voorstelling is sober en eenvoudig. Voorafgaand en na afloop van de monoloog wordt er een liedje gespeeld. Het decor bestaat slechts uit een bankje met gele kussens en een barkruk. Het enige dat Petter doe behalve vertellen, is een paar keer op en neer lopen en haar laarzen uittrekken. De kracht van de theatermonoloog ligt in het goed opgebouwde verhaal en het onthutsende einde.

Hilda Knol

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Meppeler Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.