abonneer nu
Recensies

Muziek van The Legends is mooier dan de verhalen

Geplaatst op maandag 24 december 2018 18:13
  • Michael Varekamp. © Bruno Driessen

pinterestmail

Steenwijk - De band The Legends is zondagmiddag in De Meenthe en dompelt het publiek onder in jazzklanken. Volgens zanger en trompettist Michael Varekamp, die zich heeft gespecialiseerd in muziekvoorstellingen over jazzlegenden, moet elke grote jazzartiest tenminste één keer in zijn leven een kerstplaat maken.

Locatie: De Meenthe, Steenwijk, zondagmiddag
Aantal bezoekers: 200
Waardering: ***

Louis Armstrong, Nat King Cole en Ella Fitzgerald deden dat. Tijdens de voorstelling ‘What a wonderful Christmas speelt The Legends de kersthits van hen en andere artiesten. Esther Hart haakt als speciale gast aan bij deze concertreeks, die nog duurt tot met december 2019. Zij vertegenwoordigde Nederland tijdens het Eurovisiesongfestival in 2003.

Blokhut

De vier leden van The Legends komen aan het begin van de voorstelling binnen in een blokhut. Op de achterwand zijn een deur en een raam geprojecteerd, waarin je de sneeuw onafgebroken ziet vallen. De blokhut is in kerstsfeer gebracht met een kerstboom, cadeaus en een schaal met een zo te zien plastic kalkoen.

De bandleden zijn gekleed in dikke wintertruien en sjaals. De drummer is Erik Kooger, de toetsenist Wiboud Burkens en bassist Harry Emmery.

The Legends begint het concert met ‘Santa Claus is coming to town’. Daarna is het de beurt aan Esther Hart, die ‘Sleigh Ride’ van Ella Fitzgerald aanheft. Ze is goed op haar plek in het gezelschap van de vier muzikanten, die elkaar al decennia lang kennen. Je hoort de lach in haar stem, ze zingt opgewekt en toonvast.

Alleen met een paar hoge noten heeft ze wat moeite. Haar stem kleurt mooi samen met die van Michael Varekamp, wiens stem juist een rauw randje heeft.

Plezier en passie

Op het podium lijkt hij zich als een vis in het water te voelen. Hij straalt plezier en passie voor de muziek uit. Samen met Hart zingt hij een paar duetten, waaronder ‘I’ll be home before Christmas’ van Bing Crosby’.

Ook minder bekende kerstliedjes komen aan bod, zoals een liedje van Judy Garland dat Hart voor haar rekening neemt. The Legend speelt als ode op hun vriendschap en de muziek het nummer ‘Christmas Caravan’. De vier mannen vullen elkaar mooi aan als ze later nog de gospel ‘Yes Indeed’ brengen.

Instrumentale nummers

Tijdens de voorstelling speelt The Legends ook een paar instrumentale nummers, zoals ‘Oh when the Saints’ in een versie afkomstig uit New Orleans. Varekamp bespeelt zijn trompet met gevoel en brengt je daarmee in een melancholieke kerstsfeer. Dat gebeurt vooral bij ‘Stille Nacht’, hoewel hij een paar noten niet helemaal zuiver speelt.

De verhalen die hij en Hart tussendoor vertellen zijn niet zo sterk. Ze gaan als een nachtkaarsje uit en missen een clou. De demonstratie van scat oftewel woordeloos vocaliseren, dat Louis Armstrong in 1926 introduceerde, duurt te lang. Het doorbreekt de opbouw en het concert zakt in. Met de laatste drie nummer pakt de band de draad weer goed op en brengt het de kerstsfeer weer helemaal terug.

Het slotlied is ‘Jingle Bells’. En terwijl sneeuwvlokken uit het plafond naar beneden dwarrelen, geeft The Legends samen met Hart nog de toegift: ‘I’m dreaming of a white Christmas’.

Hilda Knol

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Meppeler Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.